Madison WI: dag 3 – Epicenter

Het is nu half 11 en de eerste dag training zit erop. Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen: super gaaf. Ik hou het vandaag wat korter omdat ik iets eerder naar bed wil. Vanochtend ben ik om half 6 opgestaan omdat ik niet meer kon slapen en ik had tussen de middag behoorlijk wat koffie nodig om wakker te blijven.

Na een heerlijk ontbijt van melk met corn flakes, walnoten en cranberries, een glaasje orange juice, een kopje koffie en een appel, zijn we met z’n allen met een shuttle bus naar de campus van Epic gegaan. Tijdens de rit heb ik gekletst met Chris (een werknemer van een klant) en de chauffeur, die ons van alles vertelde over de campus. Want de campus is groot en wordt met het jaar groter.

En of ie groot is! (Maar de foto’s komen zo.)

Ik heb mijn mentor Marny ontmoet, die echt superlief is en heel enthousiast over heel veel dingen waar ik ook over in full nerd-modus ga. Ze heeft me een korte rondleiding over de campus gegeven en me vervolgens naar mijn kantoor gebracht waar ik mijn laptop in ontvangst mocht nemen. We hebben onderweg over van alles gepraat. Zo vertelde ze ook (in reactie op mijn “kwijlen” over een kunstwerk met een Japans thema) dat een van haar beste vrienden ook een Japan-nerd was. Toen heeft ze hem gebeld en gevraagd of hij misschien een keer zin had om met haar en mij bij haar thuis te eten, omdat ze dacht dat we misschien wel ons enthousiasme over Japan met elkaar konden delen.

Hij vond het leuk, dus dat gaan we binnenkort doen! Blijkbaar zei hij over de telefoon iets over wat hij dan van plan was en Marny zei, “Oh, she is going to love that!” maar wilde vervolgens niet tegen mij zeggen wat ze in petto hadden. Ik ben heel benieuwd.

Daarna vrijwel gelijk terug naar de zaal “Nebula” in het gebouw “Heaven”, waar de eerste training plaatsvond. Over alle trainingen die ik vandaag heb gehad, kan ik zeggen dat ik 90% van de stof die werd behandeld ook al heb gehad in mijn eerste anderhalve week in Den Bosch, dus het was iets minder interessant, maar iedereen ontmoeten en een beetje socializen met alle andere “new hires” was wel heel cool.

Het viel op dat de eerste twee jongens naast wie ik zat tijdens de trainingen behoorlijk introvert waren. Geen verbazing op dat front, maar ik deed toch mijn best om een praatje te maken. Aan het eind van de dag kwam Jason naast me zitten en hij was wel super geïnteresseerd in van alles, dus met hem heb ik lekker gekletst. Het was leuk, want hij vroeg welke games ik speel(de) en toen noemde ik er een paar, waaronder Myst en Riven (vooral voor Martijn weer dit :P) en dat vond hij bijzonder, omdat hij niet veel mensen kende die deze games speelden. Dat was best cool.

Na de eerste les hadden Martym en ik een uurtje vrij, dus toen zijn we nogmaals over de campus gelopen en heb ik ook gelijk wat foto’s kunnen nemen. We hebben lang niet alles gezien en dat is ook echt onmogelijk. Als je namelijk buiten rondloopt, kijk je al je ogen uit met alle gigantische gebouwen die Epic op de campus heeft, omdat ze allemaal een thema hebben. Binnen, vervolgens, worden die thema’s verder uitgewerkt middels kunst en wat raardere dingen zoals glijbanen (ik ben er al af geweest, jawel!).

Hieronder een selectie van de foto’s die ik heb gemaakt 🙂

Ahoy!
Ahoy!
De tien "Epic-essentials".
De tien “Epic-essentials”.
Een grote maan met doorsnede van minstens een meter in het trappegat.
Een grote maan met doorsnede van minstens een meter in het trappegat.

 

BOMEN. BINNEN. IN HET GEBOUW. Waar je ook in kan, a la de Efteling.
BOMEN. BINNEN. IN HET GEBOUW. Waar je ook in kan, a la de Efteling.

Mooi.
Mooi.

Bij deze foto hierboven, zie je (met moeite) tussen de bomen de boomhut, waar je ook meetings kunt houden. Als je daarnaast het stukje bos ingaat en over een mooie brug loopt, kom je op de “Farm”, waar er drie kantoorgebouwen zijn: “Shed”, “Stable” en “Barn”. Mijn kantoor bevindt zich in de Stable, lekker op het uiterste plekje van de hele campus, dus het kost me een kwartier om lopend bij trainingszalen te komen. Zo krijg ik lekker mijn beweging!

Je kan er, als het heel koud is, voor kiezen om geheel binnendoor (ondergronds of via skywalks) de campus over te steken, maar nu, met -2 tot 2 graden celcius is buiten wandelen ook nog heel fijn.

Uitzicht rechts vanaf dezelfde plek.
Uitzicht rechts vanaf dezelfde plek.
Loving this.
Loving this.

 

Gelegenheid voor kampvuren moet er ook zijn.
Gelegenheid voor kampvuren moet er ook zijn.
Gelukkig hebben ze deze regel aangepast. Vroeger mochten er geen meisjes in de boomhut, maar nu alleen geen piepers. Zo hoort het.
Gelukkig hebben ze deze regel aangepast. Vroeger mochten er geen meisjes in de boomhut, maar nu alleen geen piepers. Zo hoort het.

 

Een vet enge wiebelbrug naar de boomhut!
Een vet enge wiebelbrug naar de boomhut!

De vergaderzaal in de boomhut.
De vergaderzaal in de boomhut.

Overal hadden mensen hun naam op muren geschreven, zoals bij een echte boomhut. Dus Martym en ik ook, uiteraard.
Overal hadden mensen hun naam op muren geschreven, zoals bij een echte boomhut. Dus Martym en ik ook, uiteraard.

 

De brug naar mijn kantoor.
De brug naar mijn kantoor.

 

Daarachter: Barn!
Daarachter: Barn!
Skywalk tussen Shed en Barn.
Skywalk tussen Shed en Barn.
Prachtige Shed.
Prachtige Shed.

Epic in het weiland.
Epic in het weiland.

 

Voor de grote lunchhal Cassiopeia, een meertje met een waterval (half bevroren).
Voor de grote lunchhal Cassiopeia, een meertje met een waterval (half bevroren).

Een meetingplek. Of misschien een picknickplek.
Een meetingplek. Of misschien een picknickplek.
Het meertje van bovenaf.
Het meertje van bovenaf.

Een café op de campus.
Een café op de campus.

 

Na alle lessen gingen we allemaal terug naar onze kantoren. Het was echter inmiddels donker en de oriëntatie die ik me overdag had aangeleerd was opeens foetsie. Ik heb maar gewoon willekeurig mensen aangesproken om ze de weg te vragen en daar kwamen weer hele leuke conversaties uit. Eén iemand is helemaal met me meegelopen (omdat hij ook die kant op moest). Toen ik eindelijk op kantoor was en mijn 60 nieuwe e-mails wilde gaan lezen, kreeg ik bericht van Martym dat ze op het punt stonden met de auto te vertrekken. Voor mij was het uiteraard weer een kwartier lopen naar de ondergrondse parkeerplaats, dus ik heb al mijn spullen gepakt en ben vertrokken.

Toen ik daarna aan een jongen vroeg wat de snelste route was van de Farmstead (de kantine daar) naar Yoda (de ondergrondse parkeerplaats), dacht hij heel hard na en zei hij dat ik maar mee moest lopen naar de parkeerplaats onder Farmstead en dat ie me wel een lift zou geven. Heel bijzonder 🙂 Iedereen is daar zo vriendelijk! Met de auto dus naar een andere parkeerplaats en daarna lekker naar huis.

Het hotel heeft van maandag t/m donderdag een buffet dat bij de hotelkamerprijs is inbegrepen, dus ik hem lekker een kale hamburger op met boontjes en aardappelpuree. Heerlijk!

Op de kamer al mijn werk-e-mail bijgewerkt, uren gelogd, lekker gedoucht en deze blogpost geschreven. Nu ga ik heerlijk naar bed en dan op naar een nieuwe dag!

Komend weekend zijn we van plan zo’n 2,5 uur met de auto richting het noorden te rijden, naar Green Bay, voor een Packers-game, oftwel: REAL AMERICAN FOOTBALL. Ben zeer enthousiast dat ik weer zoiets typisch Amerikaans mee ga maken en dat we gewoon een wedstrijd bij gaan wonen. Heel leuk! 😀 Bovendien ligt Green Bay aan een gigantisch, gigantisch meer! Dus dat worden mooie foto’s, denk ik zo.

Fijne dag, allen! <3

3 gedachten over “Madison WI: dag 3 – Epicenter”

  1. Wow wat een prachtige sprookjeswereld!! Het is echt net een kruising tussen de Efteling en de Google campus! Geniet ervan! xxxjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *